adem streelt mijn schouder
in innige, tedere omarming

de blik in het glanzende
van jouw ogen
spiegelt zich in mij
ebt naar het oplaaiende vuur

wij dansen in tijd
en ver daar voorbij
lijf aan lijf
in golvende vloed

*********************
sunset 01-08-2019



eeuwig in tijd

des lippen dwang
brengen bergen aan ’t wankelen
het zwart laait op
ogen-knipperend in oneindigheid die

eeuwig in tijd
omwaaien momenten
de mens, zelden dansend
‘t bescheiden geluk

lucht wordt verbrand
zelfs in het heetst van tijden
blijft water glanzend duister
enkel de bodem wordt matter

kaarsen laten stenen wenen
wijl ‘t leven bladert door zijn boek
vermengt hij licht
om dood voor even te kleden

*********************
sunset 01-08-2019


de wolken die ik vang
hangen nu klam
in de wind

ik beloof jou de zee
en geen onweders
wijl witte zeilen fladderen

de zon echter
laat zich niet grijpen
onverstoorbaar gaat zij
haar eeuwige baan
*********************
sunset 02-08-2019



alle uren van de nacht

merels vliegen zwevend
door laatste stralen van de zon
vallen als zwarte letters

ik grijp hen, plooi de dag
en vouw mijn dromen
waarin ik poëzie hang

alle uren van de nacht
*********************
sunset 02-08-2019


soms kraken zelfs de planken

ik schilder blauw
tussen jouw woorden
druppel het tussen schelle tonen
en heel ruwe klanken

rust springt van woord naar woord
en in hun afdruk
kleeft nog het intieme
van afgelopen nacht

in dit herinneren lief jij mij
[nog steeds]
en liefkoost mijn gezicht
dept oude tijden
kleur op de lippen

wij wandelen over het ongezegde
[en over het groene gras]
en sturen onze plannen
over wankele houten bruggen
die kreunen onder hun gewicht

soms kraken zelfs de planken
*********************
sunset 03-08-2019



lege schelpen

op sommige dagen
reik jij mij een glas woorden
gezouten door de zee

in plooien van letters
verzamelt zich wier
fijn gemalen door wind en zand

het steeds aanwezig ruisen
trekt mij over
klippen en duinen

achter de einder echter
blijven vragen onbeantwoord
als lege schelpen
waarin niets woont
*********************
sunset 03-08-2019


witte wieven

stil hangen nu woorden
misschien dat in de herfst
zij werkelijk weer
uit nevels opstijgen
*********************
sunset 04-08-2019



dat wat blijft

nacht-slapende gedachten
zie ik achter ramen
waar jij droomt

vroeger was alles anders
vroeger is nu
definitief voorbij

de tijd dat dromen
in dagen bleven
de regen overleefden

lachend, vrij
is dat wat blijft
een droom

de droom
van jou en mij
*********************
sunset 04-08-2019


als flessenpost

ik hees de zeilen
en stevende de zon tegemoet

leefde intens en snel
en stuurde mijn schip naar de vrijheid
onder mij braken brullende de golven

maar ik liefde de storm
bedwong het woedende zilt

vandaag zweeft mijn blik
over een windstille zee

zacht kleurt de einder
in het rode avondlicht

als flessenpost draag ik
het verhaal van mijn leven
steeds in mij mee
*********************
sunset 05-08-2019


zwijnen slapen met de duivel

ik sta op de rails
en kijk omhoog
in de nachtelijke hemel

de witte maan
houdt de wacht
in dit duister

en ik sta op het spoor
wijl de trein
vlak langs mij voorbij raast

[ik heb weer een dag
of twee, drie gekregen]

de haastig in elkaar geknutselde,
rottige wereld
laat mij kotsen

[ik ben een keizer zonder rijk
nu zwijnen slapen met de duivel
en het grootste zwijn in de U.S.A]

een hoerenmadame
troont over dit alles
en over haar dames van plezier

want zij zijn haar gelijken
wanneer de zon weer opgaat
en een nieuwe dag begint

en ik ga zoals ik gekomen ben
huilend en wenend
in het felst van mijn weeën
*********************
sunset 05-08-2019


tussen het blauw en rood

ik geef mezelf op als vermist
lig niet meer languit achter ’t glas
mijn kalend hoofd draagt nu de dag
al lijkt die op een steile bergwand
die ik beklimmen moet

maar deze dinsdag dicht ik mij
in ’t groen van velden, akkers
in koren tussen ’t blauw en rood
langs kronkelpaden
draag ik mij in mijn armen

over mijn handen klotste de zee
*********************
sunset 06-08-2019



wie ik werkelijk ben


laatste nachtschaduw
op mijn bureau
- geen enkel woord
schrijft zich ongevuld

wind laat inkt drogen
waar uilen en vleermuizen
wonen in mijn denken
blijven schrijfsels niet ongelezen

want wanneer alleen ik
diep in mezelf mag kijken
komt niemand te weten
wie ik werkelijk ben
*********************
sunset 06-08-2019


misschien

ik wil de stilte
leven geven
jouw schaduw licht
de droefheidsluiers
van jouw ogen zuchten
in jouw warmte leven

jouw lachen
wil ik zacht beroeren
en met gevoel
jouw ziel verheffen
uit de nacht
en in de ochtend vliegen
met jou mijn bonte vlinder
over bloemen dromen

misschien dat ik de liefde ben,
misschien enkel dat woord
*********************
sunset 07-08-2019


daarover lieg ik niet

schrijven en leven, hier
betekent moedig zijn [of worden]

het troost mij als jij zwijgt
wijl ik bij ’t kampvuur lig
- dat is voor mij geluk
waarin de eeuwigheden zijn
die alles lezen
al maakt het mij niets uit
want ‘k blijf bij jou
omwille van het dichten
en ’t veel-gereisde in de landen
die ik, samen met jou, bezoek
in ’t alsmaar ouder worden

al zal ik nimmer
alles schrijven kunnen,
liefste

ik leef en werk nog immer
en bid soms, zelden
onder ’t wachten, hopen
en zelfs wanneer men lacht [om mij]
heb ik nog altijd thee en koffie
deel verzen met de kinderen
en ’t gaat me werkelijk goed

weet je,

onsterfelijk is mijn ziel
of iets dat haar zelfs overtreft
daarover lieg ik niet
*********************
sunset 07-08-2019


en liefde ruimt steeds meer het veld

de hemel hangt heel scheef in zijn scharnieren
zijn glimlach droef, proef ik nu reeds ons bloed
en ook de dichter praat heel luid en ongezond
zijn woorden kunnen leegte niet verbloemen

de tijd loopt af in steeds dezelfde rondjes
enkel de naakte cijfers serveren wijzers nog
al jagen zich de mensen op in ’t enerveren
uiteindelijk slaat voor iedereen de laatste stond

’t klimaat van onze aarde wordt steeds heter
en desondanks lijkt het alsof het kouder wordt
steeds vuiler worden oorlogen, geweld
het mededogen smaakt nu alsmaar bitter
en liefde ruimt steeds meer het veld
*********************
sunset 08-08-2019



een jaarboek van gedichten

werp leven naar de doden
zwem er middenin richting naar huis
nog stroomt mijn bloed
en in het pandjeshuis de tijd
niet verder voortgeschreden

op het einde van de regenboog
een pot met goud
geen enkel dag is daar nog grauw
in ’t leven dat gekruisigd is
knaagt vale vrijheid aan gevallenen

ik ben de dichter, uitgeput
herinner ik mij de gezichten
bestempel mij als wever
bouw voor eenieder toch een huis
uit pure zijde

en als ik moe ben, slaap
geef ik God wat Haar toebehoort
elke poëet
een jaarboek van gedichten
*********************
sunset 09-08-2019


helder blauwe hemel

nog overwint de zon
gaat ongebroken door de dag
waarin de verten neigen

zij liggen zacht
grensoverschrijdend
onder het duister van de nacht

en in de plasjes op het strand
de diepe mensenstappen
gevuld tot aan hun rand

met helder blauwe hemel
*********************
sunset 09-08-2019


als zelfs de vogels vluchten

zwoele hitte in centra van steden
mensen leven alsmaar dichter
op, over en ook tegen elkaar
steeds maar enger, hoger, meer
door fijnstof bevangen, uitgedroogd
je kunt de buitenlucht wel snijden

zelfs vogels gaan nu vluchten
*********************
sunset 10-08-2019


… heb ik je lief

de zon slaapt in een wand van wolken
daar waar zij schijnt, daar lieven wij
de tijd zij ijlt en rent jaren voorbij
net als de nieuwe ochtend die nog komt

waarin wij ouder zijn en zelf beslissen
wijl ’t liefdeslied ons altijd nog begeleidt
onstoffelijk haar melodie die ons laat zweven
zij gunt ons echt een heel lang leven

liefde is het geschenk dat niemand mij kan nemen
en wolken trekken steeds in ’t blauw voorbij
zó dat er altijd vreugde leeft zelfs in mijn wenen

want ik getroost word, mij voor niets nog hoef te schamen
jij bent er steeds, je hart en stem heel puur
jij streelt mijn twijfels weg door ’t grenzeloze geven

in heel mijn zijn tot aan mij stervensuur
*********************
sunset 10-08-2019


liefde is onweerstaanbaar

herinneringen groeien in schaduw
tussen brokken steen
hun top ligt in grijze nevelen
en de lucht daar is zo dun
dat hij breekt onder het gewicht
van zwevende vogels

als ik over rivieren spreek
ontdooien gletsjers
onder de warmte van mijn woorden
en jouw haren wapperen in een wind
als zeilen van een boot

mos pluk ik jou van je voorhoofd
laat het tussen de rotsen liggen
en lang voor de eerste druppels
van een milde zomerregen
drijven lettergrepen op alle wegen
en verkruimelen onder onze voeten

liefde is nu eenmaal onweerstaanbaar
*********************
sunset 11-08-2019



alles herhaalt zich, steeds weer

boeken wil ik lezen
opdat ik niet blind word
en ook spreken
om niet door treurnis te sterven
wil liedjes beluisteren
om niet doof te worden door de stilte

als ik wil dat vreugde mij omarmt
moet ik mij verlieven, vrienden ontmoeten
opdat mijn dagen zonnig blijven
ik gedichten kan schrijven
en mijn hart nimmer breekt

en werken moet ik
omdat ik mij voor mijn brood niet wil schamen
sterven om middernacht
en in de volgende ochtend
opnieuw geboren worden
om alles opnieuw te beleven
*********************
sunset 11-08-2019


mijn onbevangenheid verdampt
tussen paardenbloemen
en rode klaver

de kleuren van bloemen verbleken
en zelfs groene appels
smaken vreemd in de mond

ik spring van de schommel
tuimel door de lucht
en val in het gras

hoog boven mij
*********************
sunset 12-08-2019



van maandag tot de zondag

‘s maandags val je
in mijn ogen
en brand ik jou
diep in mijn huid

’s dinsdags ben jij mij magneet
breekt heel mijn denken af
en zuigt mijn woorden
gulzig in je op

’s woensdag ben jij mijn zicht
op alle nieuwe werelden
bouwt honderd havens
aan mijn woelige zee

’s donderdags dan ben jij
liefde vlees en lust
jouw hart schiet liefdespijlen
op mij af

’s vrijdags zijn wij thuis
en sluiten wij de deuren
want jij bent eindelijk mij
en ik ben jou

’s zaterdags is voor vrienden
die armen vol met adem delen
en oude beelden toveren
uit lang vervlogen tijden

de zondags echter
strelen wij ons liefde
op onze naakte huid
en laten niemand anders binnen
*********************
sunset 12-08-2019


dromen uit verre landen

ik ben een stukje land
dat ligt in woeste baren
en mijn gedachten zijn
het helmgras in duinen

altijd weer
schuurt wild het water
op mijn kusten
draagt mij af
werpt met het zand
door haar gevangen
op vreemde stranden

en mijn verlangens
dicht ik op kades
hoop dat vissersboten
hier ankeren
want op de golven
drijven dromen
uit verre landen

nooit duren zij meer
dan uren
in veel te korte dagen
*********************
sunset 13-08-2019



onbegrijpelijk

met elke dode meer
gaan wij dieper het land in
onze vluchten ongeremd
over een koude aarde
wild golvende zeeën

verbrande schepen
liggen als schaduw
op deinende golven

diep in het binnenland
branden hoge vuren
zij slaan de vlaggen nat
hebben nooit begrepen
wat hen overkomt
*********************
sunset 13-08-2019


wind struint zielloos
door het haar

de stad ligt traag
in glinstering van regen

lichtreclames verdoezelen
klokken en torens

alle wijzers dansen tijd
*********************
sunset 14-08-2019


dinsdagavond in augustus

over alles ligt de grijze hemel
waaruit strakjes het onweer komt
dat mij en de bomen schrik aanjaagt
nog wiegt een zachte wind het lover

er stapt niemand uit aan de bushalte
en de straat is nog mensen-leeg
enkel een oude man brengt het huisvuil
naar de ondergrondse vuilcontainer

het is dinsdagavond in augustus
en het benieuwt mij eigenlijk
waarom ik dit alledaagse beschrijf

misschien wel omdat ooit op een ochtend
er geen ochtenden meer zullen zijn
- mijn kleindochter is weer een jaartje ouder
*********************
sunset 14-08-2019


als alternatief

zou ik mij een landschap toveren
is het een kust met wandelende duinen
en een tot aan de einder lopend zandig strand

als keuze eventueel een hoge waterval
die wit schuimend een blauwe lagune voedt
met een liefdesgrot achter het natte gordijn

eventueel als alternatief
een vijver bij zonsondergang
voor zover de nacht zwoel warm
en de mousserende wijn koud is
*********************
sunset 15-08-2019


verloedering en zo veel meer

[ik schop tegen elk heilig huisje
dat mij te dicht benadert
- net zoals de dood]

uit vensters klinken helleliederen
en huidloze schedels met brandendeoogholtes
klagen ten de hemel die niet meer is;
voorbijgangers slaan brullend zwepen
over hun eigen bloedende ruggen

iedereen draait zijn hoofd rond
en sprekende vreemde tongen
scheuren zich uit kelen
maken heel rare geluiden

knoken stinken naar verrotting
zij behoorden eens aan de lijken
maar zijn nu verstrooid
een hoopje hier, een hoopje daar

met hun hoofden speelt men voetbal
*********************
sunset 15-08-2019


ach moeder, vader

zee, baar mij rugwaarts
slok mij weer in jou op
in niets dan het niets
dat mij ooit uitspuwde

en jij moeder
hou de appel
voor je schoot
het gekrioel
van slangen
die mij zogen
en zogen
zoals spiegels
zich spiegelen
in andere spiegels
zonder dat er
enige liefde
daarin is

en vader
de spiegel
waarin ik breek
in allerlei scherven
die pulserend
tegen polsaders liggen
zich afvragen
waarom wij nog spreken
wijl hel lemmet
reeds lang
zijn taak volbracht

dood zijn in het leven
is erger dan sterven
*********************
sunset 16-08-2019



soms verstar ik
om wolken stil te laten hangen
zwaluwen in hun vlucht
tot schaduwen te verstijven
om mijn blik
niet van markante gezichten
af te wenden

en om te blijven
zelfs wanneer ik daar
niets noch iemand vind
*********************
sunset 16-08-2019



toch heb ik leren lieven

het blauw van de Bodensee
draag ik met mij mee
zijn vertes en wouden
en naakte heldere hemel
mooi in zijn oneindig diep zwart
- ik hou van de melancholie
van de bijna aaibare Alpen

maar steden vergeten nooit
houden alles en iedereen samen
zelfs in die dagen die treuren
en zich verbergen
alsof zij nimmer van mij waren
- toch heb ik leren lieven
de schemer van de straten
*********************
sunset 20-08-2019



duik met mij in het rood van avondstonden
daar waar het hart een ritme van verlangen slaat
vertrouw dat met de eeuwigheid verbonden
toch elke nacht de hoop van allen draagt

bewaar wat door de liefde wordt gesponnen
geloof heel simpel wat ik zeggen wil
in al mijn dromen heb ik niets gewonnen
ben enkel in jouw armen rustig, stil
*********************
sunset 20-08-2019