ik leg zoenen in je mond
en honger naar meer
liefdevolle lust in de boog
tussen avond en ochtend
het hunkerend verlangen
in het afzijdige van de dag
een brandend ongeduld
in pijnvolle lenden
*********************
sunset 01-04-2021


In oranje licht
sijpelt de avond
door het raam
kleurt zacht
uren van stilte

de zon buigt
knielend
vraagt de zegen
van je lippen
- net als ik
*********************
sunset 01-04-2021


zing liefste, zing

zachte tonen vloeien
vanaf je rode lippen
verzoenen steile kusten
effenen ruwe paden

zing liefste, zing
stop niet met neuriën
plant verlangens
in mijn mond
en adem jouw warmte
in mijn hart
*********************
sunset 02-04-2021


en zoveel meer

regelmatig kleurden wij blauw
schilderden pauwenogen
en gevleugelde lippen
in een transparante stilte

over de hoeveelheid dagen
gleden onze stemmen
naar de avond, nacht
vertelden het ongezegde

vingertopjes voelen jaren later
nog de polsslag van die momenten
lezen hoogtes en dieptes
in sporen van verloren tijden

en nog zoveel meer
*********************
sunset 02-04-2021


regen-zwaar
vlijt je huid
zich in het duister
tegen mij

in zwoele stilte
zoek je mijn mond
in steeds weer
nieuwe verbindingen
*********************
sunset 03-04-2021


en jij, hongerend en dorstig

en jij, hongerend en dorstig

[en reeds vallen wensen
uit rimpels van vurige lijven]

ik vouw origami geduldig
wacht op een zuchten
in het geschreeuw
van het oorverdovend afscheid
van deze winter

kijk hoe de naald op het kompas
zich draait van noord naar zuid
naar west en weer naar noord

een zomer is aan mij verkwist
speelt met de rozenknoppen
blijft hangen aan het gras

en jij, hongerend en half verdorst
proeft en drinkt mij
tot de laatste druppel vocht
********************
sunset 04-04-2021


in nachten
vind ik het
woorden
die ontluiken
In mijn hart

zij vallen
zwart op wit
onder sterren
in het licht
van de dag
*********************
sunset 05-04-2021


grijs-kille maandagen

boven balanceert een getrainde maan
onder flarden van rook
lenen satellietschotels hun koude aura
gericht op het zuiden
zoals trekvogels in een herfst
of als toeristen vroeger, voor corona

de Levant geurt naar vis en zout
en naar vluchtelingenkampen
rondom roestige theekannen
uit het door bommen vernielde Aleppo
en naar blauwe wolkjes
exploderende gasgranaten

hoeveel tenten zijn er nodig
voor zesenhalf miljoen vluchtelingen?

hier is mijn thuishaven
op dit helder verlicht huizeneiland
met hun beeldscherm-zwermen
in een grijze zee van straten
kruisen zich de buswalvissen
die fonteinen mensen uitstoten

de lucht, een gevaarlijke massa
als bedreiging voor overvolle sloepen,
slaapt vermoedelijk nog tot aan deze kant
van de Middellandse Zee
en ik rimpel mijn voorhoofd
zoals steeds wanneer ik het niet meer weet

op grijs-kille maandagen
*********************
sunset 05-04-2021


vluchtig neergelegd
klaprozenrood
van een komende zomer
onder het vroegblauw
van het moment
ons volmondig zoenen
in nachtelijke uren
en tijden van dag

en alles daar tussen
*********************
sunset 05-04-2021


gevleugelde woorden

in het struikgewas
dicht bij de velden
waar een kraanvogel ligt
als een gevleugeld woord
dat schrikt als het over water vliegt
op weidse spiegelende vlakken
zijn beeld niet vindt

zit ik in voorzomer nog
uit vakantiefolders
vergeelde bladzijdes te scheuren
die als bootjes dansen
en een libel net schitterende vleugels
zweeft kleurrijk er over
*********************
sunset 05-04-2021


jou lief ik, lief ik

jou lief ik, lief ik
zoals een man een vrouw lieft
intens diep en zonder enige logica
aanvaard jij het in overgave
en lieft mij ergens ook

nog altijd beeft het na in mij
als swingt een melodie
een schitteren en jubelen
van jou als warme werkelijkheid
in dun doorschijnend glad satijn

zo lief ik jou en lief
zoals alleen een man slechts lieven kan
heel intens diep en zonder logica
aanvaard ik jou geef mij totaal
en lief jou nog en toch steeds meer
*********************
sunset 06-04-2021


mijn mond voelt

ik spreek jouw Ave Maria
ongefilterd gebenedijd

en slik genade mijn keel af
slik schuld in het verstarde hart uit dennenhars
waarin geconserveerde zonden
ontsloten kogelgaten uit luchtblazen zijn

geen heilig woord spreek jij
want je genade spint speekseldraden
die zich opblazen aan wolfsmuilen
tot zij barsten

de Heiland is mijn verlosser, zeg jij
verlost Hij ook jou
van de lusten van scheurtanden
die hun gebed
in de voren verweesde vogelnesten ploegen
waar jouw Heer geen herder meer is

en mijn mond enkel maar voelt
*********************
sunset 06-04-2021


ik mij toch draag

als draag ik in mij
een kiem van hoop
op deze regenboog-
kleurende ochtend
doet alles toch
alsof jij het niet weet

als zwemt een traan
vermoeden van een afscheid
van het uitgeput gisteren
uit vermoeide ogen
en doet alsof
wij het niet zien

zo vind ik jou
op oevers van mijn kusten
al kan het zijn
waar jij mij vindt
ik mij toch draag

in jou
*********************
sunset 07-04-2021


weldra is 't werkelijk lente

bij het kantelen van seizoenen
ontwaakt in mij hetzelfde zwijgen
dat in de winter dag na dag
mijn wangen heeft gestreeld

bewonderend luister ik nu naar ’t zingen
onder een blauwe hemel in de twijgen
als het herkenbaar fluiten van een lijster
uit takken van de bomen valt

en zelfs de zwaluwen doen alsof
er nooit een winter is geweest
betrekken weer hun oude nesten
om daar hun broedsel in te leggen

al sneeuwde 't gisteren nog
*********************
sunset 08-04-2021


zo droom ik soms [angst]

met lucht als wol zo warm zacht
de geuren van jasmijn in twijgen, gras
en schemerblauw als is het glas
bijna het paradijs op aarde

klim ik uit ’t raam geluidloos stil
recht in een schaduwtuin
zoek ik je in een maanlandschap
en kan jou niet bereiken

slechts vertes niets dan vertes
versperren mij de blik
naar treden voerend naar het licht

mijn roepen angst-bezweet
blokkeren mij het zicht
ik mis jou slechts om een haarbreedte
*********************
sunset 08-04-2021


ik vlecht je haar

met handen verzonken
in een andere eeuwigheid
tast ik mij door stof en vergeten
volg een koud spoor in de hoop
terug naar een hartslag te vinden

duik mijn blozende lippen in zwijgen
en zoen jouw meisjes-ik wakker
verwijder naden van mat blauwe schaduw-
kleding tot op roomblanke huid

lees van je borsten het onstilbare af
en vlecht je haar in het oneindige
*********************
sunset 09-04-2021


het schimmige wordt helder

lentegloed en akkerstof
en rondom mij slechts nevel

mijn armen laten
stammen weerstrevend los
ik weet mij in de zorg
van liefdevolle ogen

trek en leun mij omhoog
steek met een riek
in mist die mij blind maakt
tot vrede angsten vervangt

het schimmige  weer helder wordt
*********************
sunset 09-04-2021


waar ‘t hart van liefde huilt

dagdagelijksheden, vermoeide uren
zich tekenend op gesloten ogen
van nog niet echte lentetijd
hunkerend verwacht na laatste vorst

[nog liggen de seizoenen tussen ons]

als warm jouw hand mijn wangen streelt
wordt stil mijn adem sluimer-zacht
en elke pijn verdreven
tot mij het meilied traag besluipt

waar ‘t hart van liefde huilt
*********************
sunset 10-04-2021


jouw ontwaken

het zwijgen
van jouw huid
nestelt slapend
op mijn borst

eerste beweging
van ochtendlicht
tekent vage contouren
in de kamer

jouw ogen
omarmen traag
de ontwakende dag
*********************
sunset 10-04-2021