jouw woorden wortelen
aan oevers waar ik stil
het zwijgen lees
achter een voorhang licht
*********************
sunset 01-06-2021


Eindhoven, 24 januari 2021

[voor mijn dochter S.]

zij zoeken bescherming
voor de fanaticiblikken
van haat omrande ogen
en de waanzin
van schreeuwende monden
wanneer zij ruiten breken
en deuren intrappen

tot de dag in de nacht glijdt
de sterren weer  schijnen
en een onwerkelijke vrede
neerdaalt op verwoeste pleinen
en geplunderde winkels
wijl de angst verdwijnt
staat de maan te schijnen

zij verlicht de duistere plekjes
dringt door op de paden
die eindelijk veilig huiswaarts gaan
*********************
sunset 01-06-2021


lief mij in het leven

lief mij huid op huid
teder in je adem
glanst nat een perzik
zoet en betoverend
doorstroomt jouw nabijheid mij
glijdt mijn hand
strelend naar jouw schoot

lief mij eindeloos
als ik je doorboor
diep in je ogen kijk
bij het heffen en beven
elke gloeiende stoot
laat aderen pulseren
in parelend zweet
lief ik je in ’t leven
tot in de kleine dood
*********************
sunset 03-06-2021


in deze dag en alle anderen

verstrooid stralen zonnestralen
nog vochtig van de ochtenddauw
verschijnt een stukje paradijs
in deze dag, en ochtend loopt

door zachte radioklanken
vanuit de kamer nieuws om acht
[wij leven aan de rand van wereld]

’s nachts hoor ik onze harten kloppen
tussen woorden die ons strelen
staat in het raam heel stil de maan

als wij weer naakt de aanvang zijn
tuimelend in wilde dans der liefde
met zielen waarin morgen gloort
*********************
sunset 03-06-2021


ik adem de nacht rood
lantarenlicht valt op mijn lippen
jij bevochtigt hen
en praat in stilte over liefde
*********************
sunset 03-06-2021



slaap lost mij op

naar binnen trekken kleuren
door de huid sijpelen laatste woorden
waterig bereikt een druppel het oor

een vergeten traan legt zich te rusten
de ziel wordt in slaap lichter

hand leggen zich neer langs het lichaam
en door het oog gaat lucht
samen met een zacht gefluister

tot slaap komt en mij oplost
in de rust van de tijd
uren omhelzen mij, en kijk

wij allen slapen
*********************
sunset 04-06-2021


tijdloze vreugde

het wordt tijd om onze blikken
naar de hemel te richten
hen op warme stenen te laten rusten
in de stilte van schaduw en stadsrumoer

tijdloos de vreugde waar wildganzen
hun weg terug naar huis vinden
zonder ons wakker te maken
vliegen zij door onze dromen

dit dorp geeft zich over aan de Dommel
en maakt ons vrij,
vrij in het licht van de dag
*********************
sunset 04-06-2021


een glimlach op mijn gelaat

mijn dromen zijn vol
van beelden die zich ’s nachts
telkens weer tonen
als een krop in de hals
waar zij op verlichting hopen

verder in de nacht
zo tegen de ochtend
doen mijn oksel pijn
het zijn witte lakens
die zich aaneen knopen

niemand vraagt naar dit alles
dat de vervelkolom verkleint
tijdens het wenen
en elke morgen wacht ik het wonder
wanneer ik mij bij het ademen ingraaf

een kleurengevecht tussen hart en huid
die de dag openscheurt
als ik woorden baar voor een gedicht
tot ik door alle nachtmerries
met rust gelaten word

alles zich hangt in de hemel
en ik vredig slapen kan
zonder nog naar beelden te zoeken
andere dan die,
die een glimlach op mijn gelaat toveren
*********************
sunset 05-06-2021


handen vol liefde

de  rechterhand
verstopt een stukje hemel
dat stuk na stuk
wandelt over naakte lijven

als een slak valt de ziel in slaap
met in de linkerhand
een verkoelend vleugje eeuwigheid

werelden fluisteren intiem verder
en verder en verder
leven zij zich uit in onze lendenen

zij kozen en minnen
in de taal van andere hemelen
en je bent vrij om te kiezen

de linker of de rechter
*********************
sunset 06-06-2021


twee sterren

achter het licht
tast je hart
slag na slag
zacht in de nacht
als tweede ik

wij scheuren hemelen open
kijken wat er zich
daarachter verbergt:
gekleurd zwart
en helder stralend wit

en daar weer achter:
twee sterren
dansend in het licht
*********************
sunset 07-06-2021


tussen de kleur van lelies

het blauw van hemel
is een helder blauw
schemerend door twijgen

de lente kwam
heeft bomen ontpopt
groene reuzen op oevers

ik schud licht uit mijn armen
over het water van vijvers
tussen de kleur van lelies

vissen omarmen de zomer
*********************
sunset 07-06-2021


wind ligt in de zon zonder
uitweg noch omweg
en zonder enige beweging
 
hier, tussen middelhoge muren
windstil
ontdekt het zomerleven zich

geland, noteert de dichter
geland is de lucht en de wind
en al het bloeien in het niets

kaap de goede hoop 
ligt hier waar bondgenoten
niet langer op zich laten wachten
*********************
sunset 07-06-2021