alles wordt beter

op een boot, dicht bij de sterren
vliegt blindheid door het blauw
zoals een zwerm zwaluwen

zolang een enkele splinter stilte in mij is,
is de hemel mooi en wijd in zijn oneindigheid
[en bedoel dit niet als veilige haven
neen, bedoel mij, dus ween niet
alles wordt beter, moet beter worden]

niet geweende tranen zijn hemels
zij zeilen als sneeuwvlokjes naar de aarde
op een boot vol met parels
waar zij warmte scheppen

zolang ik mijn blik naar boven
naar de verte richt
blijf ik niet vastgeroest in het moment
*********************
sunset 01-01-2022


van oud naar nieuw

een laatste draai in dans
nu dit jaar zijn einde nadert
wordt elke angst
als simpel blad omgedraaid

op donkerrode sporen
van de overgang
zie je bevlekte spinnen
die twijgen dragen

een oud lachen
in de spiegel
verblindt de phoenix
met vonken in zijn veren

het nieuwe jaar start
*********************
sunset 01-01-2022


verwachtingsvol hart

wanneer sterren verkouden worden
om ons te tonen
hoe weinig het hen boeit
dat de magnolia bloeit
alsof het reeds lente is
en naast hem nog sneeuw valt

kijk ik omhoog in de hemel
maanstralen raken mijn ogen
die in dit jaargetijde
onder water staan
[vandaag meer dan ooit]
en papieren vlinders op mijn borst
zingen bij het openstaand raam

mijn hart klopt verwachtingsvol
*********************
sunset 02-01-2022


sommige dagen


sommige dagen
hebben de kleur
van braambessen
zij spannen draden
van verlangens
langs regenbanen

woordflarden sluipen
door gaten
van tuinheggen
houden momenten
in hun hand

sommige dagen
werpen doelloze
woorden tegen
muren waaraan
letters kleven
als droom
voor latere
herinneringen
*********************
sunset 03-01-2022


de schuchterheid van mijn stem
wikkelt zich om bomen, struiken en mensen
fluisteren bestaat in alle talen

hou oren niet dicht
en open je hart
laat het eenvoudig binnen
*********************
sunset 03-01-2022


solden

taal is in de uitverkoop
en ik leg gedichten
in mijn winkelwagentje
bij de onuitspreekbare geluiden
uit vreemde landen

gratis de beloftes
die in etalages liggen
al wil in deze tijd
niemand woorden breken
van het te veel gesprokene

ik leer te zwijgen
en stemmen in mijn hoofd
schrijven de poëzie
van de stilte
op al mijn vragen
*********************
sunset 04-01-2022


ik ben er niet


voor het raam
veeg ik kitsch
uit mijn ogen
leg mijn stem
rijmloos af
in de garderobe

op dagen
zonder betekenis
maak ik notities
zó dat ik niets vergeet

huizen kennen mij
en ook de bomen
maar als de bel gaat
ben ik er niet
*********************
sunset 04-01-2022


ons dagdagelijks leven

voor dat ik opsta
bid ik op jouw kussen
en met mijn mond
innig op de jouwe
versleutel jij de woorden
van mijn aanwezigheid
bedekt de nacht
waarin wij dansten

en wel beschouwd
is dit niet meer
dan ons dagdagelijks leven
*********************
sunset 04-01-2022


de stad

nooit is zij klaar
en het heen en weer
van autofiles
in stratenwoestijnen
toont enkel olieplassen

zelfs in het donker
geen echte stilte
waar beeldschermen
ingeschakeld zijn

aan haar grens
huppelen enkele bomen
als laatste wildernis
tot aan een kerkje

dat je moet omronden
voor het centrum
in schreeuwerig avondlicht
*********************
sunset 05-01-2022


droefheid blijft

patrijzen, schuw
en enkel met list
te vangen
in geopende zakken
opdat een jongen
graaf kon zijn

- ik treur om hen
die mijn jeugd bewoonden

hun namen bleven
fantasievol
ook al ben ik
zelden nog vandaag
die jongen
noch een graaf

- mijn droefheid blijft
*********************
sunset 05-01-2022


waterig mijn blik

voorbij de etalages
naar weiden
waar gras zich verneigt
tot diep op de bodem

sluipt oude wind
door kieren
over het onkruid
dat staat op de graven

blaast kaarslicht uit
in het gezicht van moeder
waait door jaren
die mij rimpelen

waterig mijn blik
*********************
sunset 06-01-2022


zij klagen stom

in koude wind de bomen zonder bladeren
die mij hun trage leven nagelaten
resten van kerstverlichting vullen ruimtes
waar tijd in winter ligt te slapen

gasten van gisteren zijn verdwenen
nevels beroven hen van hun decor
‘k kijk niet terug op laatste resten
het nieuwe treedt uit schaduw reeds naar voor

op dodenakkers strekken handen zich omhoog
alsof zij steun zoeken aan regenwolken
zij klagen stom hun levenseinde
de koude, eenzaamheid toen ’t bloed bevroor

nog ga ‘k verwonderd over velden
zal weldra naakte ribben tellen
als ‘k ingedoken in het grauwe
geplaagd word door wat laatste harteslagen
*********************
sunset 06-01-2022


vroeger, het ouderlijk huis

opgehoopte bladeren
langs buitenmuren
de geur van schimmel
wasgoed hangt te drogen
aan de leuvense stoof

kinderjaren waren lastig
beschamend in armoede

ootmoedig zweeft het gedicht
door ruimtes van tijd
dader drinkt zijn dagelijkse portie
de kinderen lummelen maar wat rond
en in de wasmand slaapt de kater

in dit huis is het winter
het hele jaar door
*********************
sunset 07-01-2022


toch is het goed met mij

mijn jeugd past in de kast
waar gedragen kleding
wachtend te hangen hangt
met daaronder schoenen
voor om de nek in plaats van
aan de blote voeten

een glazen deur spiegelt de tijd
waarin ik grimassen trek
tot ik zelfs angst voor mezelf krijg
wijl mijn stiefvader de volgende fles,
’s ochtends, als eerste werk, ontkurkt

speelgoed had ik niet maar wel
vijf broers en vier zussen
naast nog enkele niet aanwezige geesten
en een zelfstandig hoofd
waarin ik gedichten schrijf
*********************
sunset 07-01-2022


vul zelf maar in

een akker waar de zomer voorbij is
dicht bij het water
en nog is geen blad gevallen
en ook geen enkel door de zon
oranje of rood bruin gebeten

hangen bladeren  en worden bleker
zij schommelen, lichter
over snel stromende beken
alsof zij niet loslaten willen
zijn zij zo koud en dronken

door het wervelen van de wind
zien niet de winter
die reeds lang is gekomen
- het laatste laat los en valt
en dwarrelt traag naar de bodem
*********************
sunset 08-01-2022


 verboden toegang

[vroeger ging er veel door mijn hoofd
allerhande gedachten
schroeven en wendingen
stormen en sterren]

in mijn dromen
vind ik een verborgen kamer
in het huis van mijn ouders
een gelukkig makende ruimte

wanneer ik erover nadenk
zoals een mens, een kind
krijg ik echter geen toegang
word ik uitgesloten

[aan de deur hangt een schild:
gesloten; verboden toegang]

ik heb beslist niet opgelet
toen stormwind kwam
en de deur dicht sloeg
mij geluk werd ontzegd
*********************
sunset 08-01-2022


over liefde

in het duister geplaatste sterren
en blauw dat alle bekommernissen
lichtend onder spoelt

wolkig werp tijd
zich over lakens
sijpelt in stilte weg

het vochtig zoutige
op onze huid
als regenbui
na een stormachtige nacht

waar  ’s avonds
verlangens zich ontmoeten
lust als branding schuimt
tot in ver onze dromen
********************
sunset 08-01-2022


daar, precies daar

waar ik je aura betreed
in een taal
die uit ogen valt
als is het liefdeszwijgen

daar, precies daar
wil ik jou ochtendgedicht zijn
die de dauw
van je lippen zoent

alsook het wilde stormen
van de voorbije nacht
*********************
sunset 09-01-2022


een kwestie van voelen

rijmverzen heb ik
terzijde gelegd

eenvoudige woorden
gevormd uit lucht
en uit regen

jou over die dagen
verteld over goede
waaraan ik me herinner

jij slaat je ogen neer
zegt dat je niets begrijpt
van gedichten

noch van de mensen
er achter
*********************
sunset 09-01-2022

 

 wintersneeuw

ooit vertel ik je
over de stilte van sneeuw
in wintermaanden

gedempt zwijgen
bedekt al het gesprokene
gedachte, beleefde

een nieuw begin
wervelt geen stof meer op
vrede ademt het land
*********************
sunset 09-01-2022


wij stoppen nooit

’s avonds hangt de geur
van mandarijnen in de lucht
hoor ik het zachte getik
van je breinaalden

ik vertel je van herfstdagen
wijl een wind om het huis blaast
vallen wij ’s nachts nooit in een leegte
stoppen niet met minnekozen
*********************
sunset 10-01-2022


een eind aan mijn verlangen

het miezert in ’t gekende grijs
en in de lucht trekken de kraaien, schreeuwend
de tijd bijt zich reeds vast in vroege uren
want nacht komt sneller dan gedacht
al kan het duister niet meer langer duren

en morgen meer, en overmorgen ook
de zon schijnt dan beslist ook langer
en laat de winter langzaam achter zich
lente komt eindelijk in zicht
en ook het  eind aan mijn verlangen
*********************
sunset 10-01-2022


liefde

misschien draag ik
nieuwe zomergedichten
geluidloos, kort vlinderend
maar reeds dansend
door deze winterdagen

in een korte adempauze
legt zich een vers
op jouw lippen
vind jij mij
in slechts één enkel woord
*********************
sunset 11-01-2022


ici paris

toen mijn kruimels
op haar toonbank vielen
raakte zij zwaar geïrriteerd

zij toverde een poets-
doek uit de lucht
en veegde hectisch
alle sporen weg

het stinkt hier, zeg ik
en kijk naar de rijen flesjes
en alle verveelde vrouwen ervoor

haar blik, tussen twee oorhangers gevangen
treft mij bijna dodelijk
- haar handen baden in goud
en haar borsten? waarschijnlijk vol siliconen

en haar teennagels … …
als die groen geverfd zijn
ga ik op staande voet gillen
*********************
sunset 11-01-2022


eenzame medereizigers

wonden van mijn hart
dragen schaduwgewaden
uit dunne zijde
zitten als eenzame medereizigers
aan de rand van de weg

soms stop ik
en een bries streelt
mijn verdriet
vermoedt de kwetsbaarheid
van mijn ziel
*********************
sunset 12-01-2022


op die dagen

ik adem op papier
spelende woorden
in rijen en gelid
vorm hen tot poëzie

op die dagen
en nachten
kleed ik mij
in taalgewaden
*********************
sunset 13-01-2022



waar ik dicht


dragen dagen grauwe kleren
gaan stilzwijgend mij voorbij
tussen huizen en woontorens
zoeken kraaien reeds de mei

het geduld heeft blauwe randen
zeven mijlen springt elk woord
om in morgen snel te landen
voeg ik mij in ’t landschap in

als een rots en waar ik dicht
breek ik grijze hemel open
duister is voor licht gezwicht
*********************
sunset 13-01-2022


dus zwijg ik


niet omdat woorden
verloren zijn gegaan
maar wel
omdat in de stilte
poëzie spreekt
*********************
sunset 14-01-2022


verloren spraak

er is geen schuld
noch verlangen
naar verloren spraak

mijn blik zwemt
naar oevers
verliest zich
in de getijden

op andere dagen
spoel ik de stilte weg
loop en loop

alsof op het einde
nog iets te vinden valt
*********************
sunset 14-01-2022



ik die de jouwe ben

wachten wil ik
en daarbij verzinken
in dagdromen
waarin ik je lippen
voel  op mijn huid
tot zij brandt
van het vuur
van jouw hartstocht
en rilt van
de koelte van
de lakens
onder ons

en altijd zal ik
zeker weten
dat jij wacht
verlangend
ongeduldig
liefde vragend
van mij
die voor altijd
de jouwe is
*********************
sunset 14-01-2022


ik heb je lief

misschien
soms
maar altijd meer
voel ik tederheid
zonder enige reden
omdat jij
mij eindeloos
gelukkig maakt
wanneer stil
uit jouw mond
de taal van verlangen
spreekt

ik voel
hoe zij warm
een tover legt
op mijn hart
dat kriebelt
en opstijgt
tot in mijn keel
en jou zegt
ik heb je lief
*********************
sunset 15-01-2022


wanneer zonnestralen
op korenvelden
gele silhouetten dansen
spreekt de poëzie
haar eigen taal
terwijl door het asfalt
bloeiend onkruid breekt
*********************
sunset 15-01-2022


zuchtend verlangen

tussen alle jaren
wachten dromen
en hoe zij dan, uiteindelijk
op papier verwoord
je de hand reiken

als bescherming
tegen vorst
lees ik jou
gedichten voor
in de nacht

zuchtend adem jij
diep verlangen
op mijn blote huid
*********************
sunset 16-01-2022


zon in het gemoed

na elke derde regendruppel
valt een vlokje natte sneeuw
- er zit een vogel onbekend
die zingt van warme landen

niet hier maar weldra weer
van dagen die in lengte duren
en ochtenden op mijn terras
’s namiddags wandelen in het park
met blote voeten door het gras

en van een woord
dat nu nog niemand roept
een zucht van lente
de zon in het gemoed
*********************
sunset 16-01-2022


wij ademen vrede

bomen zijn ontbladerd
en het is het stil buiten
in de schemering
ademen wij vrede
overgieten onze spraak
met zoenen
van vallende regens

ik vertel je over de winter
terwijl een wind om het huis danst
en op het tafeltje
gedichten van Gezelle liggen
poëzie door de kamer zweeft
*********************
sunset 17-01-2022


steeds nog
droom ik van sneeuw
voor mijn ramen
en een blik op vrede

in plooien van
onze liefde
leef ik nog steeds
niet geleefde jaren
*********************
sunset 17-01-2022


een kapel in het woud

getooid met kunstbloemen
en met de vreze voor God
het kruis in de kapel
voor vermoeide dagen
geloof en vergeelde smeekbeden
vermengd met dennengeur

de vrouw, de man en het kind
en duizend schreden tot in de hemel
duizend schreden tot naar huis
*********************
sunset 18-01-2022



wat ik weet

met jou aan mijn zijde
legt mijn ziel
zich naakt in je blik

jij bent geluk,
enkel mogelijk
door liefde

wat ik weet:

mijlpalen op mijn weg
intense hartkloppingen
en, voor altijd, jouw naam
*********************
sunset 19-01-2022


waterstromen spelen
onbeheerst in winterwind

ik drijf tijd naar voren
tot zij piepend kraakt
en wolken verteert

al begrijp ik amper
hoe hemelblauw
warm het hart beroert
*********************
sunset 19-01-2022


zij zweeft, zweeft

in het voorbijgaan
treft mijn blik de jouwe
- jij koopt schoenen
en hopen dromen

bijvoorbeeld:
liefdesnachten met een dichter
die behoedzaam zachte woorden kiest
waarmee hij teder jouw ziel streelt

zij lacht verlegen
als hij haar jonkvrouw noemt
vindt genoegen aan zinnen
en innige tedere zoenen

zij zweeft, zweeft tot in de hemel
*********************
sunset 20-01-2022


zon-verdwenen dagen

vissers werpen netten
waarin zij vale vissenogen vangen
samen met hun lippen

parelvissers voor armertafels
vangen ogen en tranen
samen met vinnen

gevangen valt dauw
op marmertafels
en telt de tranen

op zon-verdwenen dagen
*********************
sunset 20-01-2022


voor jou, voor ons

windstoten geankerd in dagen
die zich bekommeren
om het normale alledaagse
- de kalender voorspelt lente

uit heldere hemel
breekt mijn hart
gras groeit over verhalen
- ik krijg het koud in gedichten

klaag grijze uren aan
probeer weken te weven
nu slechts deze tijd bestaat
voor jou, voor ons
*********************
sunset 21-01-2022


zing ballades

over zonsondergangen
dicht ik vandaag niet
noch over bloeiende weiden
of een te droge mond

in de loop van een leven
gebeurt er telkens weer iets
dus zing ik, zing opnieuw
ballades over de droefheid

maar niet over liefde
zij is, en een handvol
in de binnenzak
van mijn jas

een hele maand grijs
enkel afgewisseld met regen
maar als jij naar mij lacht
wordt het plots zomer
*********************
sunset 21-01-2022


wind ligt in de zon
zonder uitweg noch omweg,
onbeweeglijk

hier, tussen hoge muren
leven ontdekken
elke ademzucht noteren

lucht landt
net als bloesems
in het niets

[kaap de goede hoop
is enkel maar
een naam op de wereldkaart]
*********************
sunset 22-01-2022


wij lieven ons

doorheen de nevels
roep ik jou
grijp in aarde
naar zaad
zelfs dan
wanneer bladeren
geel zijn

wij lieven ons
In afgevallen lover
vallen ook nu
in onze verhitte lijven
waar warm
jouw hart
mij verhoort
*********************
sunset 22-01-2022


honderdduizend zonnestralen

wij spreken bloesemwit
hoe het zou zijn
indien het anders was
dan het nu is

regen klatert tegen het raam
als een applaus in vreemde taal
wolken trekken verder
morgen al misschien

jouw tederheid is wat blijft
en honderdduizend zonnestralen
*********************
sunset 22-01-2022