geleend uit een van Gogh


in stille ogenblikken
pluk jij tulpen
die tussen rimpels
van de bank liggen

uitgestrekt zoals zonlicht
vandaag frisjes
en morgen geleend
uit een van Gogh

die het geel laat verbleken
*********************
sunset 01-05-2021



de zee golft zout

de zee golft zout
in bossen sprankelt zonlicht
over moerassige geheimen

jij hebt je handen
geverfd met henna
blote schouders kleuren lichtrood

kom, laten wij ons op onze rug leggen
lichtvoetig door water huppelen
in avondlijke uren

wie weet of de lente
zich zo rustig dragend
nog eenmaal onder ons uitstrekt
*********************
sunset 01-05-2021


tot in de nieuwe dag

melodieën zingen
het rolgordijn open
golvend werpt licht
zich tegen de muren

jij gooit uren naar mij
verdubbelt de nacht

terwijl je mij zoent
valt je haar over mijn ogen
lieven wij ons
tot in de nieuwe dag
*********************
sunset 02-05-2021


klein krijgen doen zij mij niet

wanneer zij mij ontvellen
en tegen de muur nagelen
dan als een Chinese demon
of een papieren tijger

als afschrikkend voorbeeld
mogen zij mij tonen
ook al wordt ervaring overschat
enkel een fier herinneren is wat telt

in deze wereld krijgen zij mij
beslist niet klein
*********************
sunset 02-05-2021


jouw lippen

in de kleuren
rimpels
en het knisteren
van stilte

jouw lippen
openen de dag
met elk woord
dat ik verder schrijf

in elk zwak streepje
hemelblauw
*********************
sunset 03-04-2021


mei

mei zegt de kalender
en wolken schuiven
traag door de hemel

de zon trekt uit
ontbottende twijgen
reeds open bloesjes

knopjes lonken
door zijden stoffen
en krullend haar

valt ondeugend
over de schouders
*********************
sunset 03-05-2021


met uitgespreide vleugels
valt licht
door omarmende leegte
van twijgen
*********************
sunset 03-05-2021


de volgende duizend jaar

eten kinderen vogels
waait een koude wind
zoenen dieren de doden
weent de zon zich blind

drinken kinderen dauw
vallen hemelen in de zee
zingen vissen als engelen
slapen kinderen in rouw

in eenzaamheid en smart
smelten de ijzers wolken
woont dood nog in het hart
*********************
sunset 04-05-2021


verloren voetstappen

afzijdig van de massa
gaan voetstappen verloren
in gelaatstrekken
van een nachtelijke stad

haar lichtjes verliezen zich
als een voortkabbelende stroom
van hoekige reuzen
en breuken in het zwart
*********************
sunset 04-05-2021


grasgroen
weegt stilte
die zich
in gedachten
verliest

‘s ochtends
in het nevelige
en ’s namiddags
in kleurschakeringen
van het park
*********************
sunset 05-05-2021


de avond
ontplooit
schaduwen

en mij
groeien
vleugels
*********************
sunset 05-05-2021


een verhaal in drie bedrijven
eerste bedrijf

daar komen ze in boten over de zee
geef hen onderkomen en bescherming
want zij dragen de kleur van aarde
hebben andere hemelen gezien
dus ontvang hen als gasten
ook in jullie harten waarin vele passen
laat hen jullie tonen hoe men lacht
er bestaan nog zoveel warme dromen
naast tranen voor hen die aankomen
na bezwaarlijke moeilijke reizen
of reeds sterven in woestijnen
en op zandstranden doodbloeden
in prikkeldraad aan grenzen
laat hen komen al die vrouwen
kinderen en mannen met enkel hoop
op een beter leven en wat vrijheid
in boten over de zee hun kleren vol gaten
dragen zij de kleur van de aarde
als sieraad voor de dag van morgen
zo komen zij over de zee zonder ketens
en zonder littekens van zweepslagen
hebben meer hoop dan angst
omdat zij weet hebben van grote nood
zijn de sterren van hen alleen van hen
*********************
sunset 05-05-2021

********************************************
********************************************

tweede bedrijf

hoe kan het zijn dat wij ons niet schamen
wanneer zij sterven dáár waar wij ooit waren
sterven zij dag en nacht en dat al sinds jaren
wijl wij steeds weer nieuwe afspraken maken
die hen geen troost bieden, geen veiligheid
omdat wij terug schrikken van de schoonheid
van hun wensen alsof wij angst hebben
voor de pure kleur van de aarde
verraden en verkopen wij hun aan een lot
dat hen niets bespaart als zij over zee komen
met hun wonden en dromen geven wij hen
geen enkele waardigheid zelfs geen lach
kan er van af alleen maar een neen
niets van dat alles wat hen is afgenomen
wanneer zij in boten komen over de zee en de bijbel
in hun hoofd voor een leven ver van armoede dood
is een eiland hoe stenig ook het beloofde
ook al  begroeten wij hen niet heten wij hen niet welkom
varen de boten over de zee met zowel geredde
als verloren gegane geesten en schaduwen van mensen
van deze aarde in de bittere glans van vertwijfeling
en Jezus vaart mee in hun boot laat hun
stomme gebeden megafoons overstemmen
als ook  het dreunen van motoren wanneer wolken
hun spiegels zijn en sterren hun licht
om hen aan land te helpen op oevers van onze harten
en wij hen geen onderdak geven noch bescherming
zelfs niet wat menselijke woorden zelfs niet voor hen
die niet komen en op de bodem liggen van de zee
in kleuren van de aarde
*********************
sunset 06-05-2021


vonkjes rood

jij vouwt ons
om onze kern

concentrische lijven
die de hemel
dagelijks bereizen

vonkjes rood
in vuur van de zon
die de nacht
met jouw hitte

raakt
*********************
sunset 06-05-2021