tot waar het zoutig zwalkt


hoogzomer denkt reeds aan een afscheid
legt in mijn verzen al wat tranen
nog proef ik zoenen en ik blijf; alleen,
het avondrood zeilt traag naar morgen

aan vijvers ontbladert reeds papaver
en op de velden waait door aren storm
toch neem ik meer dan duizend halmen mee
mijn armen zijn dan ‘s avond moe en leeg

en in de vroegte snijd ik dieren uit zwaar ijzer
waar ‘t water breed zijn spoor nog altijd volgt
heb ik lang diepe hartkracht nodig
zwem dan de boten achterna

tot waar het zoutig zwalkt in mond
sterft dorst op veel te droge grond
*********************
sunset 01-08-2022


veranderlijke dagen

zoals waterige aquarellen
verwaaien dagen in donker grijs
- zij hadden helder blauw moeten zijn

ontglippen, niet te bevatten
en kabbelen door tussenruimtes van de hand
tot aan de vingerwortels

om terug te veranderen in oker, umbra
aarde, stof
en duistere nacht
*********************
sunset 01-08-2022


nog kleuren lupines

armzalig scheen gisteren
het uitdovend licht van heden
al weet ik toch:
het is niet grijs, niet dof
maar warm helder

genoeg
om kleuren van lupines
te drinken, op te zuigen
de nectar in zoete rijpheid

ondergaande zon
laat tijd stilstaan;
tijdelijk en geschonken

kleuren nog de lupines
*********************
sunset 02-08-2022


straatmuzikant

drietand
noemde ik hem
naar het aantal
bruingele tanden
die hij voorbij-
gangers toonde

grauwe schaduwen
onder de ogen
in een gerimpeld
ziek-geel gezicht
speelde hij
tegen de muren leunend
een zanger
zong Marley Dylan
dronk zich nuchter
en rookte, rookte

eenmaal kwam ik
heel dicht bij hem
gooide wat munten
in een bakje
en hoorde het schuren
in zijn borst
wijl hij ademde
[alsof kristallen vielen
messen geslepen werden]

hij wachtte nog
de rest van de zomer,
zei hij

maar ik was toen
reeds lang weer weg
*********************
sunset 02-08-2022


[taallol]

niet dat ik
je lees
om je te lezen
al is het wel
een genoegen
om aan
je lippen
te hangen
*********************
sunset 02-08-2022


wanneer

laat ons neonkleuren bidden
munten in fonteinen gooien
midden op snelstraten lopen

[hoe lang willen wij
de moderne tijd nog verafgoden]

ik zet mij tussen stoelen
neem plaats op ijzeren hekken
geef mijn slaapzak aan een dakloze

dieren sterven massaal uit
lijden en worden vereerd
zoals andere doden en heiligen

wanneer zullen wij ooit begrijpen
*********************
sunset 02-08-2022



gewoon zwijgen

lucht danst
en je stappen
stijgen mij
naar mijn hoofd

uitbundige
bloeiende rozen:
hun geur pulseert
met het gezang van vogels

toch valt je woordschelp
mij van mijn oor
en gaat alles rugwaarts

maar ik weet nog:
gewoon zwijgen
en verder gaan
*********************
sunset 03-08-2022


toen, toen ik nog steen ademde
kende ik geen vragen
maar in het daarna schrok ik
want er was plots een stilte
en wat weinig was, werd meer

daar, tussen je zachte woorden
vond ik de toekomst
*********************
sunset 03-08-2022


vol sterren liefde [Rusland vs. Oekraïne]

zij vermoorden schapen
in het holst van de nacht
in levende vurige steden
klinken hun zegekreten

zij rollen op en over land
wijl de vlam van de vrijheid
droomt in vochtige kelders

de wens van de beer
wordt een waan
zijn angst doet hem beven

en na zijn vuile tijd
ontwaakt weer de hemel
in haar hoogte
enkel sterren liefde
*********************
sunset 03-08-2022


stil, zonder iets te zeggen

de kerkhofmuur buigt
poorten springen open
een tranenvloed ontspoort
de stoet der treurende

voor slechts een moment
is het volledig windstil
auto’s parkeren in de berm
tussen gladiolen en dahlia’s

opgewaaide bladeren
ontspannen zich
vallen terug naar de aarde
kaarsen verbranden hun licht

op grafstenen vervagen letters
maar niemand die het ziet
- wij blijven staan
stil, en zonder iets te zeggen
*********************
sunset 04-08-2022


oog in oog

een meteoriet toont
zich geschiedenis
afzijdig van woorden

wie hoort durven,
net als muziek
of als diepe pijn

tussen rotsen ruiken
grassen naar herinnering,
in grondtonen blauw,
glas van kathedralen

helder weerklinkt het licht
als heilig gezang,
oog in oog bewegen atomen,
verdichten zich tot taal
*********************
sunset 04-08-2022


dromenschepper [liefde, liefde, liefde]

in klanken van een groene ochtend
en ingebed in warme liefde
de onrust van een gouden zoeken
en bevende schaduwen van een verleden

ik vraag het jou en jij antwoordt
binnen een seconde met jouw liefde
onvoorwaardelijk en helder als water
eerlijk als het gebrabbel van een baby

onvervalst is jouw waarheid
door jou groeit mijn vertrouwen
geborgen in jouw liefde mijn leven
ben jij mijn vrouw en er altijd voor mij

de dromenschepper slaapt nooit
en ik lach als een blij klein kind
want zonder jou ben ik niets
jij bent en blijft gewoon mijn alles

maakt leven tot eeuwige droom
*********************
sunset 05-08-2022


zomerdagen

woorden van een ochtend
stuk voor stuk
bewaard in dromen
snakken naar liters regen

sappig fruit voor die dagen
waarin vogels overtrekken
van de ene grenzeloosheid
naar de andere; rijpen druiven

hunkeren naar zoetheid
wanneer woorden ’s morgens
vallen in uitgestoken handen
in de grensstreek van schaduwen

lichten zomerdagen alweer op
*********************
sunset 05-08-2022


net als vogels

adem verdicht zich
tot een zachte regen
jij spreekt van verdwijnend licht
het klinkt wat ironisch
in schemer van verhoren

waar jij met zwart
vragen overschildert
dragen herinneringen kleuren
verbinden zich tot geliefden

net als de vogels
die het duister zijn ontkomen
*********************
sunset 06-08-2022


ochtendlijk luister

mijn ziel vecht zwaar met de nacht
geen ster verlicht daar het duister
ik tel de uren, hoor nachtelijk slagen
tot langzaam dag begint te dagen
ik koester mij in ochtendlijk luister

mijn ziel, eerst moe en ook krank
wordt eindelijk nu snel gezonder
de zon beschijnt blij het terras
rozen en anjers wachten
heb ik weer warmte gevonden
*********************
sunset 06-08-2022



geweld is een gedicht
dat zich niet verbetert aan
de loop van het mes doe je
niets en ook niet aan het
beeld van de altijd zinkende
zon tussen al die bomen
die ik fantaseer en die toch
nooit bomen zijn geworden
*********************
sunset 06-08-2022


vrede in lieven

in verdonkerde ramen
verzamelt zich licht
geslikt door stof
en breekbaar zwijgen

in tussenruimtes
van minuten die zich
aan het slaan
van uren oriënteren

tot wijzers stil staan
ons uit ooghoeken
de pauzes roven
*********************
sunset 07-08-2022



ik leef en lief

’t is bijna negen
reeds nestelt zich
de wereld in de zon

ik stoor een vlieg
op rand van mijn theekopje
zij slurpt een druppel weg

en langzaam laat ik ook
mijn energie weer open
trek jaloezieën op

omarm mijn lief
en ook de dag, nog wat gesloten
ik leef en lief

dat wil ik niet vergeten
*********************
sunset 07-08-2022


de zon ontwaakt

achter de ochtendnevel
slaapt nog het woud
zoeken mijn ogen naar een lichting

als het ruisen plots verdwijnt
ontwaakt de zon in al haar luister
en laat de schemer smelten
*********************
sunset 07-08-2022


in nevelige dromen

soms nog zichtbaar
in nevelige dromen
een schaduw van steen

doorheen wolken
zou ik je willen grijpen
de hemel scheuren

je leven is niet meer
enkel nog het herinneren
op de rand van de tijd

in omarming van gras
fluisteren oude namen
hun treurige liederen
*********************
sunset 08-08-2022


veel drinken en ramen en deuren dicht

vandaag wordt de wereld kleiner
- op het beeldscherm een zee
en de bergen, een heel diep verlangen
lijkt nu een onwerkelijke droom
aan hemel blijft de zon fel branden

de ruimtes waarin ik met moeite pas
worden kleiner en ook de vensters
tonen in plaats van weldadig licht
nog slechts enkel spoken buiten
die ik in mijn fantasie laat dansen

wij zijn voor de warmte gezwicht
*********************
sunset 08-08-2022


een zachte wind

vanuit de schaduw van het woud
sluipt een zachte wind door de stad
kruipt in muren
en tegen klapperende deuren
zoekend naar houvast

zijn zwoel-hete adem
blaast de laatste kaarsen uit
voor dat hij verder gaat
in een te warme nacht
*********************
sunset 09-08-2022


nog adem ik
door slaap geplaagd
gevangen tussen momenten
sluit minutenlang mijn ogen

mijn aarzelen
hecht ik aan wijzers
van de sluipende klok
om eindelijk
te kunnen opstaan
*********************
sunset 09-08-2022


tussen het ruisen van kleuren
van een schemerende ochtend
draagt een vogel takje per takje
maakt zich een verscholen nest

[niets gebeurt uit zichzelf,
geen enkele daad,
ook niet in een wereld
van onuitputbare rijkdom]
*********************
sunset 09-08-2022


jaren verzinken in gisteren
zoals water in woestijnzand
al blijft toch het herinneren
en de veelheid van beelden
in dankbaarheid voor dit leven
dat zich volledig heeft vervuld
*********************
sunset 10-08-2022


ik leef een droom

ik blauw mij door de hemel
rek mij uit naar de vrijheid

als een boog buig ik mij in struiken
naast het pad gaan mijn schreden

al prikken doornen mij in mijn gezicht
loop ik toch over van liefde voor jou

elke dag die ik leef is een droom
*********************
sunset 10-08-2022


tijd legt zich in mijn hand

wanneer het laatste uur van zomer slaat
legt overrijp de tijd zich in mijn hand
versluiert ‘s morgens over horizon
het late licht en trekken vogels zuidwaarts
als wolken die doorheen het duister walsen

een stormwind speelt met nog gevulde kruinen
laat ‘t water van de zee wild schuimen
wijl ‘k luister naar zijn melancholische gezang
wentel ik mij in het herinneren van die dagen
dat hete uren in mij in werden gebrand
*********************
sunset 10-08-2022