één minuut voor twaalf

ik ween om een vernielde wereld
en om de angst van dieren
weinigen horen hun klagen
en niemand droogt hun tranen

moeder aarde laat zwart bloed stromen
en ik zie beelden van een waanzin
kan enkel slechts nog hoop omarmen
waar winst leidt tot een naakte angst

en aan de andere kant van deze wereld
strijdt de natuur tegen de as en stof
stroomt geld en niemand denkt
aan de honger van de armen

kosten van een koude wereld in een te luide tijd
waar in het regenwoud toekomst verbrandt
een meerderheid werkeloos toekijkt

bomen worden verwerkt tot papier
zelfs de polen smelten
en wij, wij allen, leven slechts voor eigen vertier
*********************
sunset 01-05-2022



in alle komende koude dagen

soms, wanner sterren mij roepen
dan droom ik mij naar een zee van zielen
en op weg naar hier, pluk ik woorden
schrijf hen in mijn boek van verlangen

sterrenstof schildert mij
warme beelden van de eeuwigheid
en het oude lied van de melkweg
raakt mij heel zacht aan

mijn droefheid verlangt het einde van mijn reis
in duizend maal duizend jaren die ik vergeten ben
heb ik de bron van het eeuwige licht gezien
in het luide rood van de zon

ik wil dansen met de kleuren van de regenboog
de kleine boom nog omarmen vóór dat ik ga
want ik lief zijn lachen die hij mij schenkt
in alle komende koude dagen
*********************
sunset 01-05-2022


mij is zo grijs

waar is het blauw gebleven
nu rood verbleekt na al de jaren
spreekt mij het geel en zwart en wit
het groen van woud droom ik in tijd
waar hoop mij rest als enige weg
*********************
sunset 01-05-2022


teder zacht

wanneer ik je lief
is tijd ruimte
volgen wij het neuriën
als een verlangen
van oneindigheid
tot voorbij sterren

als je mijn hunkering
jouw nabijheid schenkt
luisteren wij samen
liefdesmelodieën

en teder zacht
omarmt jouw warmte
mijn liederen
van een eeuwigheid
*********************
sunset 02-05-2022


niets nieuws onder de zon

je hoort herinnering aan toen
en tijd na tijd kent dezelfde afschuw;
gesneuvelden zijn zonder namen

er zijn enkel vragen die antwoorden
wanneer het gisteren bloeit in vandaag
droefheid hen omarmt die blijven

waar en wanneer was het begin
van oorlog en vrede onder één hemel;
doden smeken om vergeving

eens te meer weer
*********************
sunset 02-05-2022


zand, zon en bloemen

wij werpen woorden in de lucht
als stenen; wij staan pal in de storm
verzwaren onze ledematen

stijve armen bevriezen de aders
de adem breekt - gelukkig - niet
draagt de laatste lettergrepen

wild slaan zij tegen een muur
vallen vermoeid op de aarde
- het is nog niet lang gelden

dat wij onze zielen verbonden
met zand, zon en bloemen
en tussen de sterren hingen
*********************
sunset 03-05-2022


mijn groet van liefde

in het dal der wolven
slaap ik in het zand
drink woorden uit wind

daar, op een oude weide
roepen mij dode bomen
dromen wij samen tijd

soms, op warme dagen
hoor ik een spreken
zingen kleuren in mijn leid

en ik verlies mijn angst
voor de ratten der macht
zend mijn groet van liefde
naar de gebogen
regenboog aan de hemel
*********************
sunset 03-05-2022


tem de zeeën, mijn hart
scheur de wolken uit de bomen
daar, in de kronen lachen enkel kraaien
zwart naar de hemel

sluit mond en het blauw van dromen
in die stonden, mijn hart
waarin elk masker valt
en het grauwe je omvat

net als de geluiden van oorlog
*********************
sunset 03-05-2022



ogen waarin liefde spiegelt

in innige omarming
jouw lichaam heel nabij
wil ik je zoete zoenen voelen
verzinken in jouw ogen
waarin zich liefde spiegelt

teder zacht mijn vingers
die je intiem strelen
in een elkaar liefkozen
zo vertrouwt en toch,
telkens weer nieuw
*********************
sunset 04-05-2022


04 mei

ik droom het kind
dat ik ben
en naar mij toe komt

wij gaan naast elkaar
kijken ons aan
en zwijgen

wat valt er te zeggen?
wij dromen beide,
nog steeds
*********************
sunset 04-05-2022


bijna een alledaagse foto

klaarte overstroomt de tafel
een opengeslagen krant
geduldige stoelen en een lamp

als zacht geschreven licht
veegt leegte de kopjes uit
deelt foto’s volhoudend mee

tussen kast en tafel
zo veel lentes nog
die zich afwisselen
*********************
sunset 04-04-2022


geen angst te moeten hebben
dat druppels van jouw huid
op mijn huid verbranden
terwijl jij me lieft
libellen aan het water
met hun vleugels
ons koelte toewaaieren

en daarmee vlinders
in onze buiken
het leven redden
*********************
sunset 04-05-2022


05 mei

wie gaan langzaam door
blinde vlekken van deze lente
zijn het de vrede op het spoor

wie de sleutel van dit spel kent
zet de deur wagenwijd open
liefde is honing die het hart vult

langzaam gaan wij door
deze lente en zijn oorlogsdagen
wij zijn de vrede op het spoor

wie het leven en zijn naaste lieft
heeft geen sleutels nodig
om hemelse stilte te vinden
*********************
sunset 05-05-2022


niet slechts een woord

de kleur rood is reeds daar
waar ik kom, begeleidt mij
het blauw een deel van mijn weg
tussendoor in het groen
zie ik schaduwen van zwart

luid en stil is mijn vreugde
en mijn ik wil jou zijn
want op het einde van ons pad
begrijpen wij allen:
liefde is niet slechts een woord
*********************
sunset 05-05-2022


naar voren en terug
volgt de kling het glijden
en het wit van ogen
verdrinkt in het zout van zweet

zacht ontslaapt huid
tot een koelte van sneeuw
niets ademt meer
niets doet nog zeer

en met een kleine
finale stilte
streel ik in jou de hemel
*********************
sunset 05-05-2022


romantiek, ook

extase ons begeren
- een zuchten onderbouwt
verlangen de drang
naar de zee die
deze keer niet
gelijkt op een cocktailglas

naar oorden
waar de maan
geen schijnwerper is
liefdesrelatie geen fictie
- de naald
telkens en telkens weer
in het vlees geboord wordt
*********************
sunset 06-05-2022


het is zoals het is

uit jouw ogen valt
een blik voor mijn voeten
de spiegel kauwt hongerig
zijn eigen glas; hij zwijgt
wanneer wij lachen
en onze stem
met woorden dichtnaaien
- het is zoals het is

soms raapt iemand van ons
op de oever een steen op
werpt hem bruggend over de stroom
bijna zo alsof hij daarmee
iets wil zeggen

dat het hem spijt
bijvoorbeeld
*********************
sunset 06-05-2022


zoals dauw op gras

de nacht werpt
sterrensluiers
over mij heen

maakt mijn slaap-warm lijf wakker
tot jouw mond
helemaal van mij is

in de ochtend
rust ik op jou
zoals dauw op het gras

het is rustig stil
want liefdeslust
heeft de vulkaan gedoofd
*********************
sunset 07-05-2022


romantiek, ook

stroomopwaarts,
aan de grenzen
van jouw heuvels
heb jij mij land geschonken
een zorgvuldig afgemeten
veld van betekenissen

waar ik mij een hut bouw
een weelderige bonte tuin schep
en in de stilte van de nacht
luister naar het duister
hoop dat jij naar mij toe komt

hand in hand, door wind gedragen
roeien wij op deze stroom
rusten aan bloeiende oevers
en luisteren naar kleine vogels
die ons een lied zingen

teder de liefde der lachenden
wanneer zij elkaar aanraken
- in het midden van hun lijven
glanzen hoogtepunten verlangens
in hitte van hun nabijheid
*********************
sunset 07-05-2022


een gordiaanse knoop

opnieuw ben ik bron en ook bestemming
een gordiaanse knoop in ochtendstemming
zuig ik aan woorden, scheid hen uit
werk mij van achteren naar voren

en werk mij door hen heen, maak mij
bekend met zesenzestig namen
zelfs met de mijne geef ik mij bloot
in het hart van allen die mij lieven

ben ik een vlucht als van een vlinder
waar elke vleugelslag echt telt
de roes van ’t leven volgt de golven
van tonen van de toverfluit waar wij

soms niet met elkander slapen
hameren wij vingertoppen wond
en heel misschien glijd ons het leven
heel langzaam als zand door vingers
*********************
sunset 07-05-2022


de zestiger jaren [uit: vroeger]

gitaarklanken
als dorstige lippen
gezangen
tot aan de sterren
draagt de wind
onze chaotische gedachten

op kinderkopjes
schreeuwden wij ons
onze trommelvliezen stuk
wachtend
onder donker blauw
tot alle muren vielen
*********************
sunset 08-05-2022


vrouwen en kinderen

als bonte vlaggen
waaien armen tot afscheid
toekomstige ontmoetingen
regelen zij met rooksignalen

de overlevenden
hebben het woord
dat steeds weer
een aftasten is

van ruimte en tijd
*********************
sunset 08-05 2022


eerst maar proberen

in de stad hebben
onvindbare uitgevers
zelfs de laatste voorbijgangers
klein gedrukt tussen bladzijden
geperst uit beton

plezier heb ik slechts
wanneer ik notabelen
van deze stad
mijn onzichtbare zak
vol rode mieren
in hun broek kieper

zakken vol
met gedichten zoals deze
- wij geloven, beste heren
dat de dood een kunstenaar is
die iets meer van sterven verstaat
dan wij ons voorstellen

[dit bijt beslist een beetje
zegt de poëet
rond drie uur ’s nachts
bij een glas port, en lacht:
maar probeer maar eerst
in de toekomst aan te komen]
*********************
sunset 08-05-2022


taal

de geboorte van spraak
ligt vóór de woorden;
het eigen bestaan zelf
is reeds taal

zonder woorden, de blikken
de gestes en ruimte
in nabijheid, afstand
mimiek en gang

de houding van het lijf
en draai tijdens de dans
*********************
sunset 09-05-2022


wij lieven enkel nog grenzeloos

het fonkelen van glazen doornen
vangt het vale licht van een maan
verteerde vlammen vallen rugwaarts
daar wacht de nacht en geluidloze stilte
op haar eerste ontwaken

wij hebben onze vleugels omgeruild
nachtvleugels zonder stof op onze dromen
het eindeloze licht, uitgeschakeld,
hypnotiseert niet meer de vleugellozen
wij lieven enkel nog grenzeloos
*********************
sunset 09-05-2022


wat gaat er in je om, moeder

jouw woorden zoeken stilte
daar waar herinnering begint
is er enkel nog rust

jij hebt zo veel gezien
zo veel gezegd
wat blijft is alleen een zwijgen

jouw ogen kijken naar binnen
en als een blinde vlek
verschijnt het beeld van jezelf

zijn wij jouw vreemden
jouw herinnering en heden
in dit niet te begrijpen nu
*********************
sunset 09-05-2022


het verlorene zoeken

tongen breken het woord
op de lippen
verdelen de aandacht
naar twee kanten

een bleke toon vertwijgt zich
als wrakhout der gevoelens
en gulzig slikt de mond zijn echo
om het verlorene te zoeken
het over het hoofd geziene
en het niet gehoorde

golven van gebroken woorden
dansen in het stilmakend zwijgen
*********************
sunset 10-05-2022


vroege ochtendblik


nog nestelt het duister
zich tussen opkomende zonnestralen
in een vaag blauwe schaduw
de ochtendroep deelt talloze vogelstemmen

haarfijn openen zich nevelsluiers
in koelte van boomkruinen

nog echoot het maanzilver
in kleine intervallen
aan nacht verdwijnende
wolkenhorizonten
*********************
sunset 10-05-2022


gedragen door mijn schaduw

namen als noten
op een toonladder
gebundeld tot akkoorden

mijn schaduw draagt mij
over lichtwegen
onder schaduw blauwe leegte
die ik geduldig vul

blikken spiegelen zich
breken scherp afgetekende
silhouetten in twee

schaduw, een dirigent
van schakeringen blauw
*********************
sunset 10-05-2022


vanuit het duister
schrijf ik schaduw
op zwart marmer

verborgen licht
breekt saffraangeel
op mijn zomerhuid

kalligrafisch vormt zich
woord aan woord
in woord
*********************
sunset 11-05-2022


decennia lang

waar is de hemel
met zijn engelen
wanneer prikkeldraad
harten insnoert
zwarte rook
de adem beneemt

kinderharten sluiten
sprookjes van de hele wereld
in hun zielen
verliezen hun klein geloof
in de as op de grond
die geen tranen
meer opzuigt

de koude dezer dagen
is de dood die blijft;
decennia lang
*********************
sunset 11-05-2022


aan alle bomen
knoppen patronen
overal zwelt staal

het snelle bloeien
van explosies, hun misselijk-
makende geur

door angst bestofte ogen
vliegtuig na vliegtuig
zoemt kwaad naderbij
*********************
sunset 12-05-2022


zonnig zomers

begonnen bij de voeten
met roodgeverfde nagels
in bizarre blauwe sandalen

benen naakt tot boven de enkels
en in een vorm zoals op de tweede dag
door God geschapen

dan volgen knalenge hotpants
met de nadruk op eng
en de buik een handbreedte bloot

daarover een nauw aansluitend topje
en een decolleté die ogen doet uitpuilen
in het vermoeden van albastkleurige borsten

geen enkele twijfel mogelijk
het is zonnig zomers
*********************
sunset 12-05-2022


ochtendgebed

nog ligt de schaduw
van de maan
op ons ochtendgebed

rollen lettergrepen traag
hemelwaarts
het ontwakend rood tegemoet

- vage schemer
stimuleert
onze zinnen -

bevrijd van een frisse nacht
zoek jij houvast
in de kromming van mijn arm
*********************
sunset 13-05-2022


toekijken hoe

zonnecrème vermindert
het zand in de badkamer meer wordt
de ogen helderder
in een licht gebruind gezicht

hoe de dagen in elkaar verzwemmen
druiven nog lang niet geoogst worden
en af en toe in de bergen
nog wat sneeuw valt

toekijken hoe het licht lichter wordt
de wind feller blaast
in een lente die meer en meer
om zich heen grijpt
*********************
sunset 13-05-2022


liefdesweg

ik wens op mijn weg
nabijheid die de verte uithoudt
en een verte die toch verbindt
herinneringen die de rijkdom
van ons leven verhalen

en denk aan jouw hand
die het koord vasthoudt
waaraan ik, hangend
schaduwen tel
terwijl nacht mij omhult

denk aan maanbloesems
in een sterrenmand
en aan ons, uit de tijd gevallen
wereldwandelaars
over verdwaasde aarde

aan zon op onze huid
jouw lachen in mijn oor
maar ook aan monotoon
getrommel van regen
die nachten onvergetelijk maken

aan schreden die vooruit gaan
en toch telkens terugkomen
om steeds weer
in het gezamenlijk spoor
aan te komen

zo groeit een ik in jij en een jij in mij
waar stormen de wortels dieper drijven
elke tijd haar eigen bloesems kent
door het wij gevormd
tot kostbare oneindigheid
*********************
sunset 14-11-2022


lievend vanuit je hart

ervaar de intensiteit der kleuren
van zon naar de nacht
want de som van hen
schenkt leven haar pracht

waardeer de tegenstellingen
van rust en storm
wijdte en diepte
van een altijd kloppende polsslag
zelfs in een vredig alleen-zijn

geniet vertrouwde blikken
n het voelen van thuis
edoch ommuur je leven niet
alsof het heden ook morgen is
het gisteren vandaag

vind jezelf
onafhankelijk van tijd en plaats
lach in het blijven, wees moedig in groei
en vlecht dit leven
in jouw uniek zijn

lievend vanuit je hart
*********************
sunset 15-05-2022


sterren fonkelen


het gekke muisje
zoek niet meer in lades
met de staart op haar pootjes
legt zij zich onder de verwarming
alleen de wind is wakker
schommelt de Perzische kat
gevangen in de kromming van de maan
fonkelen sterren
goede nacht

de kikker in het door zon verwend land
springt niet meer van blad naar blad
hij droomt
omarmt zacht een waterlelie
onder beschermende vleugels van een ooievaar
slapen zijn kleintjes
zorgeloos
sterren fonkelen
goede nacht

naast brandende lantarens
bewondert een straathond
vlinders
hoe mooi zou het zijn om in sneeuw te spelen
met talloze kinderen
traag vallen zijn ogen dicht
vervliegt de droom
sterren fonkelen
goede nacht

een kalf en een veulen
slapen rustig in vers geurend hooi
een ster valt
wie weet
misschien op hun pad
verstrooit de duisternis
een deur knarst
sterren fonkelen
goede nacht
*********************
sunset 16-05-2022


verkrachte vrede

de rust bedriegt
ook al blijft alles stil
- ik wil graag macht zijn
in je vuist
de teugel in je hand

het lachen, het mooie
wil ik zijn
die, denkend aan vrede
jouw ogen afschermt

een druppel hoop
van liefde
die warm in je hart loopt
wil ik … zo veel wil ik zijn

een oorlog woedt
al blijven dagen stil
de ogen blind
mijn wensen onvervuld

speelt diep in mij
een droef theaterspel
van een grote gekke beer
geheim en heel alleen

het heet verkrachte vrede
*********************
sunset 16-05-2022


purper geel
weeft zich
genuanceerd
in helder azuur

zonnekleuren
stromen
door de stilte
van de ochtend

midden in
het ontwaken van de wereld
is elke hectiek
nog veraf

geluk stroom
in harten
ontplooit in de dag
een lach
*********************
sunset 16-05-2022


eerste levendige uren


schemeringen dragen reeds
tjilpend zomermelodieën
in de ontwakende ochtend

gloed-rood zonneglanzen
streelt gracieus
de hemelse wijdte

fascinerend kleurenspel
kust het nog slapend firmament

ademend vergapen zich
eerste levendige uren
*********************
sunset 17-05-2022


waar schemeringen
vol van verlangen
een hemelse horizon
zijn zon-geel gelaat stelen

ontwaakt een sluier van stilte
en kust het sterren bezaaide
firmament
*********************
sunset 18-05-2022


waar een gele zon
aan kleur-intensive horizon
de ontwakende ochtend
met een lachen begroet
wil ik vrolijk dansen
in het weidse azuurblauw
en met de wolken
verstoppertje spelen
*********************
sunset 18-05-2022


aangekomen in mezelf

maanloos draagt de nacht
haar rustgevend lied
door het velours grijze firmament

nog zacht is de bries
die warm haar verhaal
op de huid achterlaat

voel sterrenlicht stralen
alsof hun glans
zich uitgiet in elk hart

kon ik toch eeuwig
dit gevoel bewaren
bedden in mijn zieledal

voor een moment stilt
deze verbondenheid met al’
mijn innerlijke honger

voel ik mij aangekomen
In mezelf
*********************
sunset 19-05-2022


een dans van licht
swingt van blad naar blad
wervelt met prachtig
regenboogkleed
door het ochtendlijk rood
en zet zich uiteindelijk
met breekbare vleugels
op nog slaperige boomkronen
*********************
sunset 19-05-2022


op klamme dagen

de oude met de hark staat
aan de rand van het park
reeds heel lang klaar
voor hij start met zijn werk

verzamelt hij eerst de loten
kort de vergankelijkheid in
daar waar nevelsluiers weiden
op klamme dagen, fris en kil

streelt hij bladeren van de twijgen
draait elk blad om en spreekt
wat woorden van een zwijgen
waarmee de laatste wil zelfs breekt
*********************
sunset 20-05-2022


ik heb hem nooit gekend

de vader wenkte niet
en ging zijn weg alleen

zijn vrouw die zonder man was
begroef haar tranen en baarde
haar kind en zo, in een andere tijd,
ontvangt hij wat nooit de vader vond

ik hou een schelp in mijn hand
en luister zelfs vandaag nog een land
waar een verre branding ruist
*********************
sunset 21-05-2022


het zou goed zijn

misschien op een dag
zal de zon zich kersenrood
verheffen in het oosten
misschien des middags
wanneer in de tuin
een zacht windje waait
- dat zou best kunnen -
of misschien zelfs in de avond
een wolkenbrand in het westen
want vanuit het noorden
komt de nacht

ik weet, het zou goed zijn
als het echt eens gaat regenen
*********************
sunset 21-05-2022


wanneer nooit wind de weiden kamt
noch zich aan broksteenmuren slijpt
het woud nooit in de nachten huilt
dan roept de zwaluw storm
*********************
sunset 21-05-2022